Ժամանակի մրցավազք. Ինչպե՞ս է Իրանը «հյուծող կրակով» փորձում հաղթել գերտերություններին

«Էպիկական ցասում» օպերացիայի արդյունքում ԱՄՆ-ն և Իսրայելը հասել են Իրանի օդային տարածքի նկատմամբ լիակատար վերահսկողության։ Իրանի հրթիռային և ԱԹՍ-ների արձակման ծավալները պատերազմի առաջին օրերի համեմատ կտրուկ նվազել են՝ 90%-ով (հրթիռներ) և 86%-ով (ԱԹՍ-ներ): Ըստ իսրայելական աղբյուրների՝ Իրանի մոտ 410-440 արձակման կայանքներից 290-ը ոչնչացվել են։

Ինչու՞ է Իրանը դեռևս ի վիճակի հարվածել Չնայած կորուստներին, Իրանը պահպանում է ռազմական սպառնալիքը հետևյալ գործոնների հաշվին.

• Ապակենտրոնացում. Իրանը օգտագործում է թաքնված, շարժական արձակման կայանքներ իր հսկայական տարածքում, որոնք դժվար է հայտնաբերել օդից:

• Տակտիկայի փոփոխություն. Զանգվածային համազարկերի փոխարեն Իրանն անցել է «հյուծող կրակի» մարտավարությանը՝ օրական մի քանի հրթիռ կամ անօդաչու սարք արձակելով՝ հակառակորդի ՀՕՊ համակարգերը գերբեռնելու և բնակչության շրջանում խուճապ սերմանելու համար:

• 

  Դիվանագիտությո՞ւն, թե՞ անզիջում դիմադրություն. Իրանի ներքին հակասություններն ու ԱՄՆ-ի ռազմական ծուղակը

  Էժան զինանոց. Շահեդ-136 ԱԹՍ-ները էժան են, արագ արտադրվող և չեն պահանջում բարդ կայանքներ:

Ասիմետրիկ պատերազմ և Տնտեսական շոկ Գիտակցելով իր ռազմական անբավարարությունը՝ Իրանը կիրառում է ասիմետրիկ պատերազմի մարտավարություն՝ կենտրոնանալով տնտեսական ենթակառուցվածքների թիրախավորման վրա:

• Թիրախները. Դուբայի և Ֆուջեյրայի օբյեկտները, ինչպես նաև Հորմուզի նեղուցը, որտեղ նավարկությունը գրեթե կաթվածահար է:

• Տնտեսական հետևանքները. Քաթարը, Բահրեյնը և Իրաքը կանգնեցրել կամ կտրուկ նվազեցրել են նավթի ու գազի արդյունահանումը: Նավթի գները համաշխարհային շուկայում հատել են 100 դոլարի սահմանագիծը։

Եզրակացություն Իրանի ռազմավարությունը ժամանակ շահելն ու տնտեսական ցավ պատճառելն է: Փորձագետները եզրակացնում են, որ նավթի գների ռեկորդային աճը կարող է ԱՄՆ-ի և համաշխարհային տնտեսության համար ավելի կործանարար լինել, քան Իրանի կրած ռազմական վնասները: