Ջեյ Դի Վենսի թաքնված տարաձայնությունները. Ինչո՞ւ էր ԱՄՆ փոխնախագահը դեմ Իրանի դեմ պատերազմին

Հիմնական գաղափարը Նախքան ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի՝ Իրանի դեմ ռազմական գործողություններ սկսելու որոշումը, փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսը (JD Vance) խիստ թերահավատորեն էր տրամադրված և դեմ էր այդ հարվածներին: Թեև հրապարակայնորեն Վենսն աջակցում է նախագահին, Սպիտակ տան աղբյուրները բացահայտում են նրանց միջև առկա լուրջ գաղափարական տարաձայնությունները՝ կապված արտաքին ռազմական միջամտությունների հետ:

Հոդվածի առանցքային կետերը

1. Վենսի ներքին ընդդիմությունը և դերը

• Ըստ Սպիտակ տան երկու բարձրաստիճան պաշտոնյաների՝ Վենսը դեմ էր Իրանի դեմ պատերազմին և անհանգստացած էր դրա հաջողությամբ։

• Այնուամենայնիվ, նրա պաշտոնական դերն է նախագահին ներկայացնել բոլոր հնարավոր սցենարներն ու այլընտրանքային տեսակետները։ Երբ Թրամփն արդեն կայացրել է որոշումը, փոխնախագահն ամբողջությամբ միացել և աջակցել է դրան: Մեկ այլ աղբյուր նշում է, որ Վենսն ի վերջո կողմ է արտահայտվել արագ հարվածներին, որպեսզի հնարավոր ռազմական արտահոսքերը չհանգեցնեն ամերիկյան զոհերի:

2. Հակապատերազմական դիրքորոշման արմատները

• Վենսի թերահավատությունը նոր չէ. այն ձևավորվել է Իրաքում՝ ԱՄՆ ծովային հետևակի կորպուսում նրա ծառայության տարիներին:

• Նա մշտապես հանդես է եկել ԱՄՆ-ի «արտաքին խճճվածությունների» (ռազմական միջամտությունների) դեմ։ Օրինակ՝ անցյալ տարվա սկզբին Եմենի հուսիների ռմբակոծումը նա գաղտնի չաթերում անվանել էր «սխալ», իսկ վերջերս՝ հունիսին Իրանի միջուկային օբյեկտներին հարվածելուց և Վենեսուելայի առաջնորդ Նիկոլաս Մադուրոյի ձերբակալությունից հետո, նա արդարացրել էր ամերիկացիների մտահոգությունները արտաքին հակամարտությունների վերաբերյալ:

3. Թրամփի և Սպիտակ տան արձագանքը

• Անձամբ Դոնալդ Թրամփը հաստատել է այս տարաձայնությունները՝ նշելով, որ իրենք «փիլիսոփայորեն փոքր-ինչ տարբերվում են», և որ Վենսը պատերազմ սկսելու հարցում «պակաս խանդավառ էր», թեև դա նախագահին չի անհանգստացնում:

• Վենսի խոսնակը և Սպիտակ տան ներկայացուցիչները հերքում են նախագահի և փոխնախագահի միջև սեպ խրելու լրատվամիջոցների փորձերը։ Նրանք շեշտում են, որ լրատվամիջոցների արտահոսքերը հակասական են, և որ Վենսի տված խորհուրդները խիստ գաղտնի են ու նախատեսված միայն նախագահի համար:

4. Հռետորաբանության տարբերությունը

• Իրանի դեմ ռազմական գործողությունների մեկնարկից ի վեր նկատելի է նրանց հռետորաբանության տարբերությունը։ Մինչ Թրամփը հանդես է գալիս հաղթական հայտարարություններով (օրինակ՝ պնդելով, թե «մենք հաղթեցինք» պատերազմը), Վենսը պահպանում է չափազանց զուսպ տոնայնություն՝ պաշտոնապես սատարելով ռազմական նպատակները, բայց խուսափելով ավելորդ պաթոսից: