Բրիտանիայի «լուռ հեղափոխությունը». Ինչպե՞ս է ժողովուրդը պահանջում ԵՄ վերադարձը, երբ քաղաքական գործիչները դեռ «կարմիր գծեր» են գծում

Հիմնական գաղափարը Brexit-ի հանրաքվեից տասը տարի անց Մեծ Բրիտանիայի և Եվրոպայի հասարակական կարծիքը կտրուկ փոխվել է՝ հօգուտ սերտացման և ԵՄ վերադարձի, մինչդեռ քաղաքական վերնախավը երկու կողմերում շարունակում է հետևել հին «կարմիր գծերին»։ Վարչապետ Քիր Սթարմերի հրաժարականը՝ տնտեսական աճը չապահովելու պատճառով, ընդգծում է Brexit-ի բացասական ազդեցությունը, որն արժեցել է երկրի ՀՆԱ-ի 6-8%-ը։

Առանցքային կետերը

• Հանրային պահանջը. Մեծ Բրիտանիայի բնակչության 75%-ը ցանկանում է ավելի սերտ հարաբերություններ Եվրոպայի հետ, իսկ ամենատարածված ընտրությունը ԵՄ-ին վերամիավորվելն է: Այս ձգտումը հատում է նախկին «կողմ/դեմ» բաժանարար գծերը՝ ընդգրկելով նաև նախկինում Brexit-ին աջակցածների զգալի մասին:

• Գեոպոլիտիկայի ազդեցությունը. Դոնալդ Թրամփի պաշտոնավարումը և համաշխարհային անկայունությունը ստիպել են բրիտանացիներին անվտանգության և տնտեսական պաշտպանության համար ավելի շատ ապավինել Եվրոպային, քան ԱՄՆ-ին:

• 

  ԵՄ ընդլայնման նոր փիլիսոփայությունը. Տնտեսական ինտեգրում նախքան լիարժեք անդամակցությունը

  Քաղաքական վերնախավի դանդաղկոտությունը. Մինչդեռ հասարակությունը փոխվել է, քաղաքական գործիչները շարունակում են պահպանել «պատժիչ» հռետորաբանությունն ու կոշտ դիրքորոշումները։ Բրյուսելում դեռևս կան շրջանակներ, որոնք ցանկանում են «պատժել» Մեծ Բրիտանիային, իսկ Լոնդոնում քաղաքական գործիչները վախենում են հրաժարվել հին արգելքներից:

• Փոփոխություններ ԵՄ կողմից. Ի տարբերություն անցյալի, ԵՄ անդամ երկրների մեծամասնությունը այժմ ողջունում է Մեծ Բրիտանիայի վերադարձի հեռանկարը՝ հասկանալով, որ նոր գլոբալ մարտահրավերների (Ռուսաստան, Չինաստան) պայմաններում Եվրոպային անհրաժեշտ է միասնություն՝ անվտանգության ապահովման համար:

• Հնարավորություն Լեյբորիստների համար. Սթարմերի հրաժարականը նոր հնարավորություն է բրիտանական Լեյբորիստական կուսակցության համար՝ հրաժարվելու «սահմանափակ» քաղաքականությունից և ԵՄ անդամակցության հարցը դնելու օրակարգ՝ ի պատասխան ժողովրդական պահանջի:

Եզրահանգում Հեղինակը կոչ է անում քաղաքական գործիչներին հրաժարվել ցինիկ «կարմիր գծերից» և դրսևորել պետականամետ մտածողություն՝ ճեղքելու Brexit-ի թողած քաղաքական անդունդը՝ հանուն միասնական եվրոպական քաղաքական համայնքի, որը կարող է դիմակայել ժամանակակից աշխարհի ճնշումներին: