Ֆրանսիայի ռազմարդյունաբերական փակուղին. Ինչո՞ւ է Մակրոնի «ռազմական տնտեսությունը» ձախողվում

Հիմնական գաղափարը Ուկրաինայի վրա Ռուսաստանի հարձակումից չորս տարի անց Ֆրանսիան բախվում է ռազմարդյունաբերության ոլորտում լուրջ խնդիրների։ Չնայած նախագահ Էմանուել Մակրոնի՝ տնտեսությունը «ռազմական դրության» անցկացնելու կոչերին, զինամթերքի զանգվածային արտադրություն չի ապահովվել։ Պետությունն ու պաշտպանական ընկերությունները մեղադրում են միմյանց՝ ստեղծելով փակուղային իրավիճակ, որը վտանգում է երկրի անվտանգությունն ու միջազգային դիրքերը։
Հոդվածի առանցքային կետերը
-
Փոխադարձ մեղադրանքներ. Կառավարությունը պահանջում է, որ զենք արտադրողները սեփական ռիսկով ներդրումներ անեն և ընդլայնեն արտադրությունը՝ ապագա պահանջարկը բավարարելու համար։ Ընկերությունները, սակայն, հրաժարվում են քայլեր ձեռնարկել առանց նախապես կնքված, հստակ պետական պայմանագրերի։
-
Զինամթերքի սպառման վտանգ. Խնդիրը խիստ հրատապ է դարձել, քանի որ Ֆրանսիան ակտիվորեն սպառում է իր թանկարժեք հակաօդային պաշտպանության հրթիռները (օրինակ՝ MICA և Aster) Մերձավոր Արևելքում՝ իրանական ԱԹՍ-ներին և հրթիռներին հակահարված տալու նպատակով, միաժամանակ փորձելով բավարարել Ուկրաինայի պահանջները:
-
Ֆինանսական հատկացումներ և թերացումներ. Թեև 2024-2030 թթ. համար Ֆրանսիան նախատեսել է ահռելի՝ 413 մլրդ եվրոյի ռազմական բյուջե (գումարած սպասվող 36 մլրդ հավելումը), օրենսդիրներն ու փորձագետները պնդում են, որ նոր պատվերներ գրեթե չկան, իսկ արված հայտարարություններն ընդամենը հին պատվերների մատակարարման արագացում են։
-
Միջազգային համեմատություն. Ֆրանսիան (57 մլրդ եվրո ռազմական բյուջեով) սկսում է զգալիորեն զիջել իր եվրոպական դաշնակիցներին։ Օրինակ՝ Գերմանիայի ծախսերը կհասնեն 82 մլրդ եվրոյի, իսկ Լեհաստանը (ունենալով շատ ավելի փոքր տնտեսություն) ծախսում է 46.7 մլրդ եվրո։ Փորձագետները նշում են, որ Ֆրանսիայի բանակի ռազմական ներուժը մնացել է նույնը, ինչ 2019 թվականին։

