«Ռուսական գազից դեպի հյուսիսային քամիներ». ԵՄ էներգետիկ անվտանգության նոր հայեցակարգը

Հիմնական իրավիճակը. Անցած շաբաթ Եվրոպայում տեղի ունեցան երկու շրջադարձային իրադարձություն, որոնք ազդարարում են էներգետիկ անվտանգության նոր դարաշրջանի սկիզբը.

1. Բրյուսելում համաձայնություն ձեռք բերվեց մինչև հաջորդ տարվա աշուն ամբողջությամբ արգելել ռուսական գազի ներկրումը։

2. Համբուրգում 9 եվրոպական երկրներ պարտավորվեցին Հյուսիսային ծովում կառուցել հսկայական փոխկապակցված էլեկտրացանց՝ 100 ԳՎտ օֆշորային հողմային էներգիա մատակարարելու համար։

Հոդվածի առանցքային կետերը

1. Հրաժարում հին մոդելից

Ռուսական գազի արգելքը ոչ միայն քաղաքական, այլև գաղափարական քայլ է։ ԵՄ-ն գիտակցում է, որ էներգետիկ անվտանգությունը չի կարող հիմնված լինել հանածո վառելիքի անընդհատ մատակարարման վրա, հատկապես, երբ այն գալիս է անվստահելի «բռնապետական գերտերություններից» (ինչպիսին Ռուսաստանն է)։

Shutterstock

2. Ռիսկերը և հակասական քաղաքականությունը

Չնայած ճիշտ ուղղությանը, ԵՄ քաղաքականությունը դեռևս հակասական է.

• • Կախվածության փոփոխություն. Ռուսաստանից հրաժարվելով՝ ԵՄ-ն պարտավորվել է մինչև 2028թ. 750 միլիարդ դոլար ծախսել ԱՄՆ-ից նավթ, գազ և միջուկային արտադրանք գնելու համար։ Սա ռիսկային է՝ հաշվի առնելով Դոնալդ Թրամփի անկանխատեսելիությունը (օրինակ՝ Գրենլանդիայի հետ կապված սպառնալիքները և մաքսատուրքերը):

  • Նահանջ կլիմայական նպատակներից. ԵՄ-ն մեղմացրել է 2035թ. բենզինային և դիզելային մեքենաների արգելքը, ինչը երկարաձգում է կախվածությունը նավթից։

3. Անվտանգության նոր սահմանումը

Հոդվածագիրը պնդում է, որ իրական անվտանգությունը ոչ թե մատակարարին փոխելն է, այլ համակարգը փոխելը։

• Էլեկտրիֆիկացում. Նավթի և գազի փոխարինում էլեկտրականությամբ (էլեկտրոմոբիլներ, ջերմային պոմպեր)։

• 

  Ոսկու և արծաթի գների «ամերիկյան բլուրները». Ռեկորդային աճ, կտրուկ անկում և ապագայի կանխատեսումներ

  Պահանջարկի կրճատում. Էներգաարդյունավետություն և թվային օպտիմալացում։

• Ցանցը՝ որպես ողնաշար. Էլեկտրացանցը դառնում է Եվրոպայի անվտանգության առանցքը։ Առանց ցանցերի արդիականացման և կիբերպաշտպանության՝ վերականգնվող էներգիան չի կարող զարգանալ։

4. Ֆինանսավորման աղբյուրները

ՆԱՏՕ-ի՝ կրիտիկական ենթակառուցվածքների համար ՀՆԱ-ի 1.5%-ը հատկացնելու հանձնառությունը կարող է օգտագործվել Եվրոպայի էլեկտրացանցերը զարգացնելու համար։

Վերլուծություն

Եվրոպայի էներգետիկ խոցելիությունը ոչ թե վառելիքի պակասն էր, այլ կախվածությունը։ Մաքուր էներգիային անցումը այլևս միայն կլիմայական խնդիր չէ, այլ Եվրոպայի ամենավստահելի երկարաժամկետ անվտանգային ռազմավարությունը։ Միացյալ Նահանգներից կախվածության մեծացումը (հատկապես Թրամփի գործոնի պայմաններում) ժամանակավոր լուծում է, մինչդեռ իրական անկախությունը գալիս է ներքին ռեսուրսների (քամի, արև) և հզոր էլեկտրացանցերի զարգացումից։