Խաղաղության անհաս ճանապարհը. Ինչո՞ւ է կրակի դադարեցումն ավելի իրատեսական, քան վերջնական համաձայնագիրը

Ռուսաստանի հետ երկարատև խաղաղության համաձայնագիրը, անշուշտ, ավելի նախընտրելի կլիներ, բայց առայժմ այն պարզապես անհասանելի է։ Երկարաժամկետ կարգավորումը պետք է լինի ինչպես իրագործելի, այնպես էլ ցանկալի, և առայժմ նման հավակնոտ դիվանագիտությունը հնարավոր չէ, և դրա հետապնդումը կարող է վտանգավոր լինել։ Այս մասին գրում է հոդվածի հեղինակ Ռիչարդ Հաասը project-syndicate-ում:
Խաղաղության Հասնելու Դժվարությունները
- Վերջնական Խաղաղության Անհնարինությունը: Հոդվածի հեղինակը պնդում է, որ վերջնական խաղաղություն հաստատելն այս պահին անհնար է, քանի որ կողմերից ոչ մեկը պատրաստ չէ զիջումների։ Ռուսաստանը, մասնավորապես, չի ցանկանում հրաժարվել իր նպատակից՝ Ուկրաինային որպես անկախ, արևմտամետ երկիր վերացնելուց, մինչդեռ Ուկրաինան պատրաստ չէ որևէ տարածք մշտապես զիջել։
- Դոնալդ Թրամփի Դերը: Չնայած Թրամփը խաղաղությունը դարձրել է առաջնահերթություն, հեղինակը թերահավատորեն է մոտենում դրան, քանի որ պատերազմի արդյունքները չեն փոխվել 2022 թվականի փետրվարից։
- Վաղաժամ Խաղաղության Ռիսկերը: Վաղաժամ խաղաղության պարտադրումը կարող է միայն պարգևատրել Պուտինին իր ագրեսիայի համար, ինչը կարող է խրախուսել նաև այլ երկրների՝ տարածքային հավակնություններ ունենալու։ Բանակցային գործընթացը կարող է նաև երկարաձգել մարտերը։
Կրակի Դադարեցման Հնարավորությունը
Հոդվածը առաջարկում է կրակի դադարեցումը որպես ամենատրամաբանական լուծում՝ այս փուլում։
- Փոխզիջում Բոլորի համար: Կրակի դադարեցումը շահավետ կլինի երկու կողմերի համար։ Ուկրաինան կդադարեցնի ռազմական գործողությունները՝ առանց տարածքներից հրաժարվելու, իսկ Ռուսաստանը կդադարեցնի մարտերը՝ առանց իր կառավարությունը տապալելու նպատակից հրաժարվելու։
- Հետագա Աջակցություն: Կրակի դադարեցման համաձայնագրին հասնելու համար հարկավոր է շարունակել Ռուսաստանի վրա ճնշում գործադրել և Ուկրաինային երկարաժամկետ աջակցություն ցուցաբերել՝ ռազմական և հետախուզական օգնության տեսքով։
- Երկարաժամկետ Նպատակ: Նույնիսկ եթե կրակի դադարեցումը միայն ժամանակավոր դադար լինի, այնուամենայնիվ, այն շատ ավելի լավ է, քան շարունակվող պատերազմը։ Հնարավոր է, որ ապագայում, նոր ղեկավարների ի հայտ գալով, հնարավոր լինի հասնել մշտական խաղաղության համաձայնագրի։
Հոդվածը եզրակացնում է, որ «հասունացմանը» (ripeness) սպասելու փոխարեն, միջազգային հանրությունը պետք է կենտրոնանա կրակի դադարեցման վրա, քանի որ այն այս պահին ամենալավ տարբերակն է բոլորի համար։

