Բարեգործությո՞ւն, թե՞ ռազմավարություն. Ինչո՞ւ է ԵՄ-ի ընդլայնումն անհետաձգելի անվտանգության հարց
Արևմտյան Բալկանները՝ ԵՄ-ի «Կույր Գոտին»
- Միջամտող Ուժեր: ԵՄ-ի դանդաղ և անվճռական ընդլայնման գործընթացը հանգեցրել է նրան, որ Չինաստանը և Թուրքիան սկսել են լրացնել վակուումը։ Օրինակ, Չինաստանի և Սերբիայի միջև անցկացված համատեղ զորավարժությունները և Չինական արտադրության դրոնների ու հրթիռային համակարգերի վաճառքը ցույց են տալիս այս միտումը։ Այս մասին գրում է EURACTIV-ը:
- Անտեսված Ներուժ: Հոդվածը շեշտում է, որ Արևմտյան Բալկանները Եվրոպայի համար անտեսված պաշտպանական ակտիվ են։ Տարածաշրջանի երկրները զգալի ներդրում են կատարում թե՛ Ուկրաինային աջակցելու, թե՛ ԵՄ խաղաղապահ առաքելություններին մասնակցելու գործում։
Կոնկրետ Ներդրումներ և Ռազմավարական Առավելություններ
- Ուկրաինայի Աջակցություն: Հյուսիսային Մակեդոնիան, Ալբանիան և Չեռնոգորիան զգալի ռազմական, ֆինանսական և մարդասիրական օգնություն են տրամադրել Ուկրաինային։ Նույնիսկ Սերբիան, չնայած իր պաշտոնական չեզոքությանը, թույլ է տվել 800 միլիոն եվրոյի սերբական արտադրության զինամթերքի փոխանցումը Ուկրաինային։
- Ռազմական Արդյունաբերություն: Տարածաշրջանի պաշտպանական արդյունաբերությունը, որը ժառանգություն է ստացել Հարավսլավիայից, մեծ ներուժ ունի։ Օրինակ, Բոսնիա և Հերցեգովինան տարեկան կարող է արտադրել մինչև 500,000 հրետանային արկ, իսկ Սերբիան արտադրում է ՆԱՏՕ-ի չափանիշներին համապատասխանող զինամթերք և անօդաչու համակարգեր։ Այս արտադրանքները ոչ միայն համատեղելի են Եվրոպական համակարգերի հետ, այլև ավելի մատչելի են և մոտ գտնվող։
Անհրաժեշտ Քայլեր ԵՄ-ի Համար
- Ընդլայնումը՝ Ռազմավարություն է, Ոչ թե Բարեգործություն: Հոդվածը եզրակացնում է, որ Արևմտյան Բալկանների ինտեգրումը ԵՄ-ին այլևս քաղաքական բարեգործություն չէ, այլ ռազմավարական անհրաժեշտություն։ ԵՄ-ն պետք է արագացնի անդամակցության գործընթացը՝ ամրապնդելու իր սեփական պաշտպանունակությունը, ինքնավարությունը և կայունությունը։
-
Եվրոպան Պետք է Հասնի Տարածաշրջանին: Այս երկրներն արդեն գործում են որպես ԵՄ-ի անդամներ և դաշնակիցներ, մինչդեռ ԵՄ-ն իր դանդաղ գործընթացով «մնում է հետևում»։ Հեղինակը կոչ է անում ԵՄ-ին ճանաչել այս ներդրումները և գործել անհապաղ։


