Իրանի ներքին ճգնաժամը և անորոշ ապագան պատերազմի պայմաններում

Հիմնական գաղափարը Ավելի քան մեկ ամիս տևող ԱՄՆ-Իսրայել հարձակումները լրջորեն վնասել են Իրանի ենթակառուցվածքներն ու ինստիտուտները, սակայն չեն ոչնչացրել ռեժիմի վերահսկողությունը։ Հոդվածը զգուշացնում է, որ անկախ նրանից՝ իշխանությունը կգոյատևի, թե կփլուզվի, Իրանի հասարակությանը սպասվում է մռայլ ապագա՝ կա՛մ ռեպրեսիաների և վերահսկողության կտրուկ խստացում, կա՛մ ինստիտուցիոնալ վակուում և համատարած անօրինականություն։

Հոդվածի առանցքային կետերը

• Վերահսկողություն և բռնաճնշումներ. Թեև նոր գերագույն առաջնորդի կարգավիճակն անհայտ է, անվտանգության ապարատը (ԻՀՊԿ-ն և Բասիջը) լիովին պահպանում է վերահսկողությունը՝ անցակետեր տեղադրելով և դաժանորեն ճնշելով այլախոհությունը (այդ թվում՝ մահապատիժների և անչափահասների ներգրավման միջոցով):

• Տեղեկատվական մեկուսացում. Ռեժիմն անջատել է ինտերնետը և արգելել ավերածությունների լուսանկարումը: Միայն իշխանամետ անձինք ունեն հատուկ «սպիտակ SIM քարտեր»՝ սոցցանցերում պաշտոնական քարոզչություն տարածելու համար:

• 

  Միջազգային իրավունքի պաշտպանությունը համաշխարհային ճգնաժամերի դարաշրջանում

  Հասարակական պառակտում. Բնակչության մի մասը սարսափած է կենսական ծառայությունների հնարավոր փլուզումից, մինչդեռ մյուս մասը պատերազմը դիտարկում է որպես բռնապետությունից ազատվելու և քաղաքական փոփոխությունների հասնելու միակ ուղի:

• Ինստիտուտների ոչնչացում. Նովրուզի (Նոր տարվա) տոներից հետո պարզ է դառնում, որ շատ դատարաններ, ոստիկանական բաժանմունքներ և պետական հաստատություններ ֆիզիկապես այլևս գոյություն չունեն, ինչը խաթարում է իրավական հիմքերը:

• Ապագայի երկու ռիսկային սցենար.

  • Եթե ռեժիմը պահպանվի. Պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ այն կդառնա է՛լ ավելի դաժան՝ փորձելով վերականգնել վերահսկողությունը լրացուցիչ ճնշումների և համատարած հսկողության միջոցով:

  • Եթե ռեժիմը փլուզվի. Կստեղծվի իշխանական և իրավական վակուում: Զինված խմբավորումների պայքարը կհանգեցնի համատարած անպատժելիության, քաոսի և անկայունության: