Երբ ԱՄՆ-ը թուլանում է. Արդյոք Եվրոպան և Ասիան պատրաստ են ստանձնել համաշխարհային ղեկավարությունը

Հոդվածը, որի հեղինակներն են Չին Հուատ Վոնգը և Վինգ Թայ Վուն, քննարկում է համաշխարհային առևտրի և համագործակցության ներկայիս ճգնաժամը և դրա դեմ պայքարում Եվրոպայի և Ասիայի հարուստ երկրների կարևոր դերը։ Հիմնական միտքը՝ ԱՄՆ-ի քաղաքական անկայունության և գլոբալ կանոնները խախտելու պատճառով, Եվրոպական Միությունը (ԵՄ) և Ասիական առևտրային խոշոր բլոկները պետք է միավորվեն՝ պաշտպանելու բաց առևտրի համակարգը և ապահովելու տնտեսական կայունությունը։
Հիմնական փաստարկներ
- ԱՄՆ-ն որպես «Կանոնների խախտող»։ Հեղինակները պնդում են, որ ԱՄՆ-ը, որը նախկինում եղել է համաշխարհային առևտրային կանոնների սահմանողը, այժմ դարձել է դրանց խախտողը (օրինակ՝ անկայուն մաքսատուրքերի քաղաքականություն)։ Ավելին, ԱՄՆ-ի ֆինանսական անորոշությունը և պարտքի աճը վտանգում են դոլարի վրա հիմնված համաշխարհային ֆինանսական համակարգի կայունությունը, ինչից կախված են Ասիայի և Եվրոպայի բազմաթիվ երկրներ։
- Եվրոպա-Ասիա համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Քանի որ երկու տարածաշրջաններն էլ խորապես ինտեգրված են գլոբալ առևտրային համակարգին և առերեսվում են ընդհանուր մարտահրավերների (օրինակ՝ կլիմայական փոփոխություններ), նրանց համար շահավետ չէ առանձին պաշտպանվել այս ճգնաժամերից։ Համատեղ գործողությունները կարող են նոր հիմք ստեղծել գլոբալ տնտեսության համար։
- Առաջարկվող համատեղ քայլերը։
-
Առևտրային նոր շրջանակ: ԵՄ-ը պետք է ուժեղացնի համագործակցությունը Ասիայի խոշոր առևտրային բլոկների՝ RCEP-ի (Տարածաշրջանային համապարփակ տնտեսական գործընկերություն) և CPTPP-ի (Համապարփակ և առաջադեմ համաձայնագիր Խաղաղօվկիանոսյան գործընկերության համար) հետ։ Սա թույլ կտա սահմանել կանոններ, որոնք կընդգրկեն աշխարհի գրեթե ողջ առևտուրը։
- ԱՀԿ-ի բարեփոխում: Ասիայի և Եվրոպայի առաջնորդները պետք է վերակենդանացնեն Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) վեճերի լուծման մեխանիզմը և բարելավեն կանոնները, հատկապես սուբսիդիաների և պետական ընկերությունների գործունեության վերաբերյալ։
- Կլիմայական համակարգում։ Եթե աշխարհի երկու խոշորագույն առևտրային տարածաշրջանները նույն պատժամիջոցները կիրառեն բարձր ածխածնային արտանետումներով ապրանքների նկատմամբ, դա հզոր խթան կստեղծի ապաածխածնացման գործընթացի համար։
- Ֆինանսական դիվերսիֆիկացիա։ Երկու տարածաշրջանները կարող են աշխատել դոլարից անկախ արժութային համակարգեր ստեղծելու ուղղությամբ (օրինակ՝ նոր սթեյբլքոյն՝ կապված եվրոյի կամ ասիական խոշոր արժույթների հետ)՝ ապահովելու ֆինանսական համակարգի կայունությունը։
-
Եզրակացություն
Հեղինակները եզրակացնում են, որ թեև Եվրոպայի և Ասիայի երկրների միջև կան լարվածություններ, դրանք պետք է հետին պլան մղվեն։ Նրանց համագործակցությունը կենսական նշանակություն ունի գլոբալ հանրային բարիքներ ապահովելու համար և կարող է կանխել միջազգային առևտրային ու ֆինանսական համակարգերի առաջիկա քաոսը։

