Այրվող միլիարդներ և աշխարհաքաղաքական շղթա. Ինչպե՞ս է Ուկրաինան փորձում զրկել Ռուսաստանին նավթային գերշահույթներից

Հիմնական գաղափարը Ուկրաինան հեռահար անօդաչու թռչող սարքերով ինտենսիվ հարվածներ է հասցնում Բալթիկ ծովում ռուսական խոշորագույն նավթային տերմինալներին (Ուստ-Լուգա և Պրիմորսկ)։ Նպատակն է զրկել Մոսկվային այն ահռելի գերշահույթներից, որոնք գոյացել են փետրվարի վերջից Իրանի դեմ ԱՄՆ-Իսրայել պատերազմի հետևանքով նավթի համաշխարհային գների աճի ֆոնին, ինչպես նաև ստանալ բանակցային լծակներ:
Հոդվածի առանցքային կետերը
-
Հարվածների տնտեսական վնասը. Թիրախավորված երկու նավահանգիստներն ապահովում են Ռուսաստանի ծովային նավթի արտահանման 40%-ը և գլոբալ մատակարարման գրեթե 2%-ը: Հարվածների պատճառով Ռուսաստանի բալթյան նավթի արտահանումը գրանցել է 2022թ.-ից ի վեր ամենակտրուկ անկումը՝ Մոսկվային արդեն իսկ արժենալով 1 մլրդ դոլար:
-
Ռազմավարական տրամաբանությունը. Գլոբալ նավթի գնի յուրաքանչյուր 10 դոլար աճը Ռուսաստանին բերում է ամսական 1.6 մլրդ դոլար հավելյալ եկամուտ։ Քանի որ Մերձավոր Արևելքում պատերազմը բարձրացրել է գները, Կիևը փորձում է կտրել Ռուսաստանի ռազմական գանձարանի այս սնուցումը և հակահարված տալ ուկրաինական էներգոհամակարգի դեմ ռուսական գրոհներին:
-
Անօդաչուների արդյունավետությունը. Ուկրաինան օգտագործում է տեղական արտադրության նոր՝ FP-1 անօդաչուներ, որոնք կարող են կրել 120 կգ պայթուցիկ և անցնել մինչև 1500 կմ հեռավորություն՝ շրջանցելով ռուսական հակաօդային պաշտպանությունը հենց Ռուսաստանի տարածքով (և ոչ թե Եվրոպայի վրայով, ինչպես պնդում է ռուսական քարոզչությունը):
-
Աշխարհաքաղաքական հետևանքները. Կիևն այս հարվածներն օգտագործում է որպես հաղթաթուղթ (օրինակ՝ էներգետիկ օբյեկտների փոխադարձ չթիրախավորման մորատորիում առաջարկելով): Միևնույն ժամանակ, արտադրության նվազումը նպաստում է նավթի գների է՛լ ավելի բարձրացմանը, ինչն անուղղակիորեն ուժեղացնում է Իրանի դիրքերն ու ֆինանսական կարողությունները Վաշինգտոնի դեմ:

