Կայունություն և մրցունակություն. Ինչո՞ւ է «կանաչ անցումը» դարձել համաշխարհային տնտեսության նոր շարժիչը

Հիմնական գաղափարը Չնայած այն հանգամանքին, որ «կայունություն» և ESG (բնապահպանական, սոցիալական, կառավարման) եզրույթները բախվում են քաղաքական դիմադրության, դեպի մաքուր էներգիա գլոբալ տնտեսական անցումն անշրջելի է: Այդ անցումը դարձել է ոչ միայն բնապահպանական, այլև տնտեսական մրցունակության, ազգային անվտանգության և ինքնիշխանության հիմնախնդիր:

Առանցքային կետերը

• Ֆինանսական և կարգավորիչ ճնշում. Կորպորատիվ կայունության ստանդարտները դառնում են միասնական ամբողջ աշխարհում։ Խոշորագույն ներդրողները (կենսաթոշակային և սուվերեն հիմնադրամներ) պահանջում են ածխածնի արտանետումների կրճատման հստակ ռազմավարություններ. առանց դրանց ընկերությունները կկորցնեն ֆինանսավորման շահավետ պայմանները:

• Անվտանգություն և ինքնիշխանություն. Ուկրաինայի և Իրանի հակամարտությունները, ինչպես նաև համավարակը վերաիմաստավորեցին կայունության դերը։ Հանածո վառելիքից կախվածության նվազեցումն այժմ էներգետիկ անվտանգությանն ու արդյունաբերական ճկունությանը հասնելու ամենաուղիղ ճանապարհն է:

• Չինաստանի տեխնոլոգիական գերիշխանությունը. Չինաստանը տարիներ առաջ ռազմավարական որոշում կայացրեց և այժմ գերիշխում է արևային վահանակների, մարտկոցների և մաքուր տեխնոլոգիաների համաշխարհային շուկայում՝ լուրջ մրցակցություն ստեղծելով Արևմուտքի համար:

  

  Սխալ դեղատոմս՝ կեղծ ախտորոշման համար. Ինչո՞ւ տոկոսադրույքների բարձրացումը չի կանգնեցնում գնաճը, այլ միայն հարվածում է հասարակությանը

• Եվրոպայի ռազմավարական առավելությունը. Եվրոպան ունի ամենախիստ և զարգացած կարգավորիչ դաշտը (օրինակ՝ «Կանաչ գործարքը» և ապրանքների թվային անձնագրերը): Եթե Եվրոպան իր ստանդարտները դարձնի բաց հարթակ և համագործակցի այլ երկրների հետ (Ճապոնիա, Հարավային Կորեա և այլն), այն կարող է դառնալ գլոբալ կայուն տնտեսության առաջատարը:

Հիմնական հետևությունները քաղաքականություն մշակողների և բիզնեսի համար

1. Աջակցություն, ոչ թե մեկուսացում. Արդյունաբերողներին, հատկապես միջին բիզնեսին, պետք է օգնել հարմարվելու նոր թվային և հաշվետվողական պահանջներին, այլ ոչ թե պարզապես սուբսիդավորել նրանց՝ արգելակելով զարգացումը:

2. Թվային անձնագրեր որպես ենթակառուցվածք. Ապրանքի թվային անձնագիրը (տվյալների փոխանակումը համաշխարհային մատակարարման շղթաներում) պետք է դառնա գլոբալ ընդհանուր ենթակառուցվածք, ճիշտ այնպես, ինչպես վճարային համակարգերն են ֆինանսական ոլորտում:

3. Առևտրային դիվանագիտություն. Եվրոպական բնապահպանական ստանդարտները պետք է լինեն ոչ խտրական, և Եվրոպան պետք է խրախուսի գործընկերներին միանալ այդ ընդհանուր մեթոդաբանություններին:

Եզրակացություն. Կայունությունը և արդյունաբերական մրցունակությունը իրար հակասող առաջնահերթություններ չեն, դրանք նույն գործընթացի անբաժանելի մասերն են, որոնք կսահմանեն ապագա տնտեսությունը: