Խնայողության քաղաքականությունը ձախողվեց. Աշխարհը նոր տնտեսական կոնսենսուս է փնտրում

Հիմնական գաղափարը Համաշխարհային բանկը, տասնամյակներ շարունակ դեմ արտահայտվելուց հետո, վերջապես որդեգրել է արդյունաբերական քաղաքականությունը։ Սակայն հեղինակները պնդում են, որ այս տեղաշարժը չափազանց սահմանափակ է, և հիմնարար փոփոխությունների հասնելու համար անհրաժեշտ է հրաժարվել հին պատկերացումներից՝ անցում կատարելով դեպի պետության կողմից ուղղորդվող, հանրային շահին միտված նոր տնտեսական համակարգի։

Հոդվածի առանցքային կետերը

• Սահմանափակ ուշացած փոփոխություն. Թեև Համաշխարհային բանկն այժմ ընդունում է արդյունաբերական քաղաքականությունը, այն դեռևս համարվում է որպես «թիրախային և ժամանակավոր» գործիք։ Բանկը պետությանը շարունակում է դիտարկել զուտ որպես շուկայական ձախողումները շտկողի, այլ ոչ թե շուկա ստեղծողի կամ ձևավորողի։

• 

  Պայքար 2 տրիլիոն եվրոյի համար. Ինչպե՞ս են նոր հարկերն ու համավարակի պարտքերը պառակտում Եվրամիությունը

  Ոլորտայինից դեպի համապարփակ առաքելություններ. Էներգետիկ անցումը, ջրային և պարենային անվտանգությունը կամ տնտեսական դիմակայունությունը զուտ ոլորտային խնդիրներ չեն։ Դրանք պահանջում են տնտեսությունն ընդգրկող լայնամասշտաբ և համակարգային առաքելություններ, ինչը Բանկի ներկայիս ճարտարապետությունում դեռևս բացակայում է։

• Հին տնտեսական մոդելի ձախողումը. Համաշխարհային բանկի և ԱՄՀ-ի կողմից խթանվող խնայողության և շուկայի ազատականացման քաղաքականությունը չի արդարացրել իրեն։ Այս սխալ ենթադրությունները տասնամյակներ շարունակ կիրառվել են նաև հարուստ երկրներում (Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում)՝ հանգեցնելով պետական ծառայությունների թուլացման, արժեզրկման ճգնաժամի և, ի վերջո, ծայրահեղ աջ քաղաքական ուժերի վերելքին։

• Իսպանիայի հաջողված այլընտրանքը. Որպես հաջողված օրինակ նշվում է Իսպանիան, որն էներգետիկ անվտանգությանն արձագանքել է որպես պետական առաքելության։ Արդյունքում, երկիրն այժմ իր էլեկտրաէներգիայի կեսից ավելին արտադրում է վերականգնվող աղբյուրներից՝ դառնալով ավելի պաշտպանված էներգետիկ ցնցումներից։

• Նոր տնտեսական կոնսենսուսի կառուցում. Ձևավորվում է 21-րդ դարի նոր տնտեսագիտություն, որի հիմքում պետք է լինեն ուժեղ հանրային ինստիտուտներ, որոնք ի վիճակի են ներդրումներ կատարել և կառավարել շուկաներն ի շահ հանրության։ Այս նոր տնտեսական մոդելը պետք է կառուցվի արդարության, հավասարության, կայունության և գլոբալ համերաշխության սկզբունքների շուրջ։