Իրանը հարվածներից երկու ամիս անց. Ներքին կոշտ վերահսկողություն և դիմադրություն արտաքին ճակատում
Ստագֆլյացիա, պարտքեր և ծայրահեղ աջեր. Ինչպե՞ս է ԱՄՆ-Իրան հակամարտությունը ցնցում Եվրամիության հիմքերը
Իշխանության պահպանում և կոշտ վերահսկողություն Չնայած Իրանի բարձրագույն ղեկավարության (այդ թվում՝ գերագույն առաջնորդ Ալի Խամենեիի) սպանություններին և ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի՝ «ռեժիմի փոփոխության» մասին պնդումներին, Իրանի հիմնական պետական ինստիտուտները մնում են անխախտ: Նոր գերագույն առաջնորդ է ընտրվել Մոջթաբա Խամենեին: Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը (ԻՀՊԿ) և պահպանողական կոշտ թևը շարունակում են բացարձակ վերահսկողություն իրականացնել ռազմական, տնտեսական և մեդիա ոլորտներում: Չափավոր գործիչները, ինչպիսին է նախագահ Մասուդ Փեզեշքիանը, մղվել են երկրորդ պլան, իսկ փողոցներում անվտանգությունը վերահսկելու համար Թեհրանը ներգրավել է նաև տարածաշրջանային արտասահմանյան զինված խմբավորումների:
Բանակցային դիրքորոշում և Հորմուզի նեղուց Թեհրանը մերժում է ԱՄՆ-ի պահանջները՝ դրանք համարելով կապիտուլյացիա, և հրաժարվում է զիջումների գնալ միջուկային ծրագրի հարցում կամ հանձնել հարստացված ուրանի պաշարները: Փոխարենը, Իրանի գլխավոր նպատակակետը Հորմուզի նեղուցն է. իշխանությունները պահանջում են Օմանի հետ համատեղ վերահսկել նեղուցը և տարանցիկ վճարներ գանձել անցնող նավերից՝ պատերազմի պատճառած 270 մլրդ դոլարի վնասը փոխհատուցելու նպատակով: Սա խստորեն հակասում է նեղուցն անվերապահորեն բացելու Արևմուտքի պահանջներին:
Ներքին ճգնաժամ և կոշտ ճնշումներ Երկրի տնտեսությունը գտնվում է աղետալի վիճակում. ենթակառուցվածքները ռմբակոծված են, իսկ գնաճը հասել է ռեկորդային մակարդակի: Արդեն 60 օր շարունակվող ինտերնետի գրեթե ամբողջական անջատումները ոչնչացրել են միլիոնավոր աշխատատեղեր: Ի պատասխան հանրային դժգոհությունների և զանգվածային բողոքի ցույցերի՝ ռեժիմը խստացրել է բռնաճնշումները՝ իրականացնելով մահապատիժներ, այլախոհների ունեցվածքի բռնագրավումներ և հարկադիր խոստովանությունների հեռարձակումներ: Իրանի քաղաքների փողոցներում այժմ տիրում է խիստ ռազմականացված մթնոլորտ՝ ծանր զինտեխնիկայով և զինված հսկիչ կետերով:
